No products in the cart.
Add Kesari Weekly as a preferred source on Google
ഉല്‍ക്കാപതനം (അമ്പിളിത്തോണി 11)
അമ്പിളിമാമന് മധ്യരേഖാതാപനിലയെ കുറിച്ചുപറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഭൂമിയിലുള്ളതിനേക്കാള്‍ ഇത്തിരി താഴ്ത്തി പറഞ്ഞതായിരുന്നു അവന്‍.
”അഞ്ചും പത്തുമൊന്നുമല്ല. മൈനസ് നൂറ്റിയെഴുപത്തിമൂന്ന് ഡിഗ്രിയാണ് മധ്യരേഖയില്‍ രാത്രികാലതാപനില.”
ആനന്ദുവിന് ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
”അത്രയും തണുപ്പോ! ഹമ്പോ! പൂജ്യം ഡിഗ്രിയാകുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഐസായിപ്പോകില്ലേ വെള്ളം? വെറുതെയല്ല ഇവിടെ വെള്ളമില്ലാത്തത്. പകലും നല്ല തണുപ്പാണോ?”
”പകല്‍ കടുത്ത ചൂടാണ്. നൂറ്റിയിരുപത്തിയേഴ് ഡിഗ്രിവരെ താപനിലയുണ്ട് പകല്‍ സമയത്ത്.”
”എന്ത്? എനിക്ക് കേട്ടിട്ട് തലചുറ്റുന്നു. നൂറ് ഡിഗ്രിയില്‍ വെള്ളം തിളയ്ക്കും. ഇവിടെ വെള്ളമില്ലാത്തത് നന്നായി. അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ രാത്രിയില്‍ ഐസായിമാറുകയും പകല്‍ ഉരുകി നീരാവിയായും മാറുമായിരുന്നു. എനിക്ക് വയ്യേ. ഞാന്‍ പോവ്വാണ്.”
”എങ്ങോട്ട്?”
”എന്റെ ഭൂമിയിലേക്ക്. അല്ലേല്‍ ഞാനും ഉരുകിച്ചത്തുപോകും.”
”ഹ..ഹ..ഹ.. ഇത്രയും പേടിത്തൊണ്ടനാണോ മോന്? ഹയ്യേ, ആരും കേള്‍ക്കണ്ട.”
”അമ്പിളിമാമനത് പറയാം. ഞാനല്ലേ അനുഭവിക്കുന്നത്?”
ADVERTISEMENT
”അങ്ങനെ മോന് അപകടമൊന്നും വരുത്താന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ? വാ, മോന് ഇതിലും നല്ല കാഴ്ചകള്‍ കാട്ടിത്തരാം.”
അമ്പിളിമാമനവനെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചുനടന്നു.
”കുറേ നേരമായല്ലോ നമ്മള്‍ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങീട്ട്! ഇനിയുമെത്താറായില്ലേ?”
”ഇത്തിരിദൂരം കൂടിയേയുള്ളൂ. മോന് നടന്ന് വയ്യാതായെങ്കില്‍ അമ്പിളിത്തോണിയില്‍ കയറിക്കോളൂ.”
”അതുവേണ്ട. നമുക്ക് നടക്കാം. അപ്പോഴല്ലേ കാഴ്ചകളൊക്കെ അടുത്തുകാണാന്‍ പറ്റുള്ളൂ?”
”മോന് ക്ഷീണമില്ലേ?”
”അതാണെനിക്കും അത്ഭുതം. എന്താണെനിക്ക് ക്ഷീണമൊന്നും തോന്നാത്തത്? എത്ര ദൂരം നമ്മള്‍ നടന്നു! എത്ര ഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ ചാടിക്കടന്നു! എന്നിട്ടൊന്നും അല്‍പം പോലും ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നില്ലല്ലോ!”
”അത് ഞാന്‍ മോനുതന്ന വായുപടലത്തിന്റെ പരിരക്ഷയാണ്. അതില്‍ ശ്വാസവായു മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. ക്ഷീണവും ഉറക്കവുമൊന്നും വരാതെ എപ്പോഴും ഊര്‍ജ്ജസ്വലനായിരിക്കാനുള്ള സൂത്രം കൂടിയുണ്ട്. അല്ലാതെ മാറിമാറിവരുന്ന ഉയര്‍ന്നതും താഴ്ന്നതുമായ താപനിലയൊക്കെ സാധാരണമനുഷ്യക്കുട്ടിക്ക് അതിജീവിക്കാന്‍ സാധിക്കുമോ?”
”എന്നാലും എനിക്ക് പേടിതോന്നാറുണ്ട് ട്ടോ. കുറച്ചുമുമ്പ് ഞാന്‍ വിശ്രമിച്ച പാറക്കെട്ടിനടുത്ത് എന്തോ വലിയൊരു സ്‌ഫോടനം കേട്ടു. വളരെയകലെ നിന്നെന്തോ ശബ്ദം പോലെയാണാദ്യം തോന്നിയത്. പക്ഷേ വളരെ അടുത്തായിരുന്നു. അതിന്റെ ശക്തിയില്‍ ഞാന്‍ കുലുങ്ങിപ്പോയി.”
”അതോ? അതിലെന്താണിത്ര പേടിക്കാന്‍? അതൊരു ചെറിയ ഉല്‍ക്ക പതിച്ചതല്ലേ?”
”ഹയ്യോ! ഉല്‍ക്കയോ! അത് എന്റെ മേലെങ്ങാന്‍ വീണിരുന്നെങ്കിലോ?”
”ഹ..ഹ.. അങ്ങനെയൊന്നും വീഴില്ല.”
”അമ്പിളിമാമന് എന്നോടിത്രയും സ്‌നേഹമേയുള്ളൂവല്ലേ? എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നിട്ട് ഉല്‍ക്കവീഴുന്നിടത്താണ് കിടത്തിയതല്ലേ?”
”അങ്ങനെ പറയരുത് മോനേ… ഒരപകടവും വരാത്ത ഇടത്താണ് ഞാന്‍ മോനെ വിശ്രമിക്കാനായി കിടത്തിയത്. ഉല്‍ക്ക വന്നുപതിച്ചത് മോന്റെ അടുത്തൊന്നുമല്ല. കിലോമീറ്ററുകള്‍ അകലെയാണ്. വളരെ അടുത്താണെന്ന് മോന് തോന്നിയെന്നേയുള്ളൂ. ആ ഉല്‍ക്കയുടെ ശേഷി കുറച്ചധികമായിരുന്നു. അത് പതിച്ചയിടത്ത് വലിയൊരു കുഴിയുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. വലിയ കുഴിയെന്നാല്‍ അഞ്ച് കിലോമീറ്ററോളം താഴ്ചയുള്ള ഗര്‍ത്തം.”
(തുടരും)
Latest
