”കേശവാംശരക്തമാണു ഹിന്ദുനാഡിയില്
മടങ്ങുകില്ല, നോക്കുകില്ല പിന്നിലേക്കവര്
വന്നിടട്ടെ തിങ്ങിവിങ്ങി അപകടങ്ങളും
ദുര്ഘടങ്ങളും, സങ്കടങ്ങളും
നാം നിശ്ചയമായ് നാട്ടും കാവി
വൈജയന്തിയെ, വൈജയന്തിയെ”
സ്വയംസേവകരുടെ അചഞ്ചലവും സുദൃഢവുമായ ഈ നിശ്ചയമാണ്, ഒരിക്കല് പോലും അടിപതറാതെ പ്രതിസന്ധികള് നേരിടേണ്ടി വന്നപ്പോഴെല്ലാം അവയെ ചെറുത്ത് തോല്പ്പിച്ച് ഉറച്ചകാല്വെപ്പോടെ വിജയകരമായി ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുവാന് അവരെ സജ്ജരാക്കിയത്. നൂറുവര്ഷത്തെ സംഘയാത്ര അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് തന്നെ കഠിനകണ്ടകാകീര്ണ്ണമായിരുന്നു. എന്നാല് സംഘം അനവരതം മുന്നോട്ടുതന്നെ നീങ്ങി.
ലാല്കൃഷ്ണ അദ്വാനിജി രാജസ്ഥാനില് സംഘപ്രചാരകനായി പ്രവര്ത്തിക്കുമ്പോള്, ഒരിക്കല് സിക്രിയില് സംഘപരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കുവാന് അദ്ദേഹം ഭരത്പൂരില് നിന്ന് ബസ്സില് കമാനിലെത്തി. കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ കാരണം അവിടെ നിന്നും സിക്രിയിലേക്ക് പോകേണ്ട ബസ്സ് അതിന്റെ യാത്ര റദ്ദാക്കിയിരുന്നു. ഏതായാലും അദ്വാനിജിക്ക് അനിവാര്യമായും പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കണമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഉടനെ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ പത്തുമണിക്കൂര് വിജനമായ പാതയിലൂടെ തുടര്ച്ചയായി നടന്ന് 45 കിലോമീറ്റര് അകലെയുള്ള സിക്രിയിലെത്തി കൃത്യസമയത്തു തന്നെ ആ പരിപാടിയില് പങ്കെടുത്തു.






















