No products in the cart.
Add Kesari Weekly as a preferred source on Google
ധാര്‍മ്മിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ക്രാന്തദര്‍ശിയായ വക്താവ്( ചട്ടമ്പി സ്വാമികളുടെ സാര്‍വജനീന വിജ്ഞാന ദര്‍ശനം-4)
ചട്ടമ്പി സ്വാമികളുടെ സമീപനത്തിന്റെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ വശങ്ങളിലൊന്ന് മാതൃഭാഷയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബോധപൂര്‍വമായ പ്രതിബദ്ധതയായിരുന്നു. സംസ്‌കൃതമോ മറ്റ് അഭിജാത വിജ്ഞാനഭാഷകളോ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുപകരം, മലയാളത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ചിന്തകള്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്. അതുവഴി ദാര്‍ശനികവും ചരിത്രപരവും ആത്മീയവുമായ വിജ്ഞാനം മുമ്പ് ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെട്ടിരുന്ന സമൂഹവിഭാഗങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു (Sreenathan, 2025). ഭാഷ എന്നത് വെറും ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ഉപാധിയല്ല, മറിച്ച് വിജ്ഞാനസമത്വം ഉറപ്പാക്കുന്ന അടിസ്ഥാന സാമൂഹിക സംവിധാനമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഈ നിലപാടിന് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്. ഓപ്പണ്‍ സയന്‍സില്‍ ഇന്ന് ഭാഷാപരമായ പ്രാപ്യതയെക്കുറിച്ച് നടക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് ഒരു നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പേ അദ്ദേഹം പ്രായോഗികമായ മറുപടി നല്‍കിയിരുന്നു എന്നു പറയാം. തന്റെ വായനക്കാരുടെയും ശ്രോതാക്കളുടെയും ഭാഷയിലും സംസ്‌കാരത്തിലും അറിവിനെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്, അദ്ദേഹം പാണ്ഡിത്യത്തെ ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകന്ന അമൂര്‍ത്തമായ ആശയമാക്കി മാറ്റാതെ, സമൂഹജീവിതത്തില്‍ വേരൂന്നിയ അനുഭവമാക്കി മാറ്റി.
സ്വാമികളുടെ സംഭാവന ഗ്രന്ഥരചനയില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അദ്ധ്യാപനരീതിയും അറിവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ധാര്‍മ്മിക നിലപാടിന്റെ തന്നെ വിപുലീകരണമായിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിച്ച് അദ്ദേഹം വിജ്ഞാനം പങ്കുവെക്കുകയും പൊതുസംവാദങ്ങളില്‍ പങ്കെടുക്കുകയും വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള ശിഷ്യന്മാരിലും സുഹൃത്തുക്കളിലും വിമര്‍ശനാത്മക ചിന്ത വളര്‍ത്തുകയും ചെയ്തു (Achuth sankar, 2025). ഇതിലൂടെ ‘വിജ്ഞാനം പൊതുസമ്പത്ത്’ (knowledge commons) എന്ന ആശയത്തിന് അദ്ദേഹം പുതിയ അര്‍ത്ഥതലങ്ങള്‍ നല്‍കി. വിജ്ഞാനം ഗ്രന്ഥങ്ങളിലോ രേഖകളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; മനുഷ്യര്‍ തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിലും പഠനബന്ധങ്ങളിലും വ്യാഖ്യാനപ്രക്രിയകളിലും അത് ജീവിക്കുന്നു എന്ന സത്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം തന്നെ തെളിയിച്ചു. ഈ ദര്‍ശനത്തില്‍, ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് എന്നത് പുസ്തകങ്ങള്‍ ലഭ്യമാകുക, പുസ്തകങ്ങളുടെയും പ്രബന്ധങ്ങളുടെയും ഡിജിറ്റല്‍ പകര്‍പ്പുകള്‍ /രേഖകള്‍ മാത്രമല്ല; അവയെ മനസ്സിലാക്കാനും ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനും പുനര്‍സൃഷ്ടിക്കാനുമുള്ള സാമൂഹിക അവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുക കൂടിയാണ്.
സമീപകാല ഗവേഷണങ്ങള്‍ ചട്ടമ്പി സ്വാമികളെ വിജ്ഞാനം ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരിക്കുന്നതിന്റെ (epistemic democratisation) ആദ്യകാല വക്താക്കളിലൊരാളായി കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായി അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങി (Suresh Madhav, 2025). സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തം, മാതൃഭാഷാധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസം, ധാര്‍മികമായി വിജ്ഞാനം പങ്കിടല്‍ എന്നിവയ്ക്കുവേണ്ടി അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ച വാദങ്ങള്‍, സമകാലീന ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ്, ഓപ്പണ്‍ സയന്‍സ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളെ അതിശയകരമായ ദൂരക്കാഴ്ചയോടെ മുന്‍കൂട്ടി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു (Jagathsimhan Nair, 2023).
ADVERTISEMENT
മനസ്സിലാക്കാവുന്ന അവതരണം, പങ്കാളിത്തം, ധാര്‍മ്മിക ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയ്ക്ക് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ പ്രാധാന്യം, എം. ഐ.ടി.യും യുനെസ്‌കോയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന നയപരവും സ്ഥാപനപരവുമായ ചട്ടക്കൂടുകള്‍ക്ക് ഒരു ശക്തമായ ധാര്‍മ്മിക പൂരകമായിത്തീരുന്നു. സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെയോ ഡിജിറ്റല്‍ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളെയോ ആശ്രയിക്കുന്നതിനു പകരം, സാമൂഹിക-സാംസ്‌കാരിക ശക്തികളെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാണ് സ്വാമികള്‍ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരണം സാദ്ധ്യമാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് വികസിപ്പിക്കുന്ന ഏതൊരു ശ്രമത്തിന്റെയും വിജയത്തിന് സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും വിദ്യാഭ്യാസരീതിയും സാമൂഹിക അംഗീകാരവും എത്രത്തോളം നിര്‍ണായകമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം ഇന്നും നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്ന കേരള നവോത്ഥാന മുന്നേറ്റം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളുടെ വിശാലമായ സാംസ്‌കാരികവും ബൗദ്ധികവുമായ പശ്ചാത്തലം കൂടിയാണ് (Raman, 2010). വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹികജീവിതം, ആത്മീയചിന്ത എന്നിവയില്‍ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി പരിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ അരങ്ങേറി. അറിവിന്റെ ലഭ്യതയെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന ശ്രേണീവ്യവസ്ഥകളെ ചോദ്യം ചെയ്യുക, മാതൃഭാഷയുടെയും പ്രാദേശിക സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും മൂല്യം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുക, യുക്തിചിന്തയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു ഈ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകള്‍ (Govinda Pillai, 2017). ഈ വിശാലമായ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍, അറിവ് ഒരു പൊതുസമ്പത്താണ് എന്ന ധാര്‍മ്മിക നിലപാടിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ആവിഷ്‌കാരങ്ങളിലൊന്നാണ് ചട്ടമ്പി സ്വാമികളുടെ ജീവിതവും രചനകളും. അറിവിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം വിപുലീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ സാമൂഹിക ഘടനകളെയും ധാര്‍മ്മിക മൂല്യങ്ങളെയും ഒരേസമയം അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത തെളിയിക്കുന്നു. അതിനാല്‍, സാങ്കേതികവിദ്യ, സ്ഥാപനങ്ങള്‍, ധാര്‍മ്മികത, സമൂഹം എന്നിവയെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സമഗ്ര സംരംഭമായാണ് ഓപ്പണ്‍ സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പിനെ അദ്ദേഹം ചരിത്രപരമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്നത്.
കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും സമകാലീന ഓപ്പണ്‍ സയന്‍സ് ചര്‍ച്ചകളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലേക്ക് ചട്ടമ്പി സ്വാമികളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ, അറിവിലേക്കുള്ള സമത്വാധിഷ്ഠിത പ്രവേശനം എന്ന ആശയത്തോടുള്ള ദീര്‍ഘകാല മനുഷ്യപ്രതിബദ്ധതക്കാണ് നാമിവിടെ പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നത്. ഓപ്പണ്‍ നോളഡ്ജ് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ നേട്ടമോ ഭരണപരമായ നടപടിക്രമമോ മാത്രമല്ലെന്നും, അത് ഒരു ധാര്‍മ്മികവും സാമൂഹികവുമായ പ്രതിബദ്ധത ആണെന്നും സ്വാമികളുടെ ഇടപെടലുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഭാഷ, വിദ്യാഭ്യാസരീതി, ചരിത്രപരമായി അവഗണിക്കപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളുടെ ശാക്തീകരണം എന്നിവയ്ക്ക് നിരന്തരമായ പ്രാധാന്യം നല്‍കാതെ യഥാര്‍ഥത്തിലുള്ള വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യം സാദ്ധ്യമാകില്ലെന്ന സന്ദേശമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം നല്‍കുന്നത് (Achuth sankar, 2025). ഈ ചരിത്രപരമായ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്ഥാപനപരവും ആഗോളവും ജനകീയവുമായ വിവിധ സമീപനങ്ങള്‍ പരസ്പരം എങ്ങനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും സമ്പുഷ്ടമാക്കുകയും ചെയ്യാമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പ്രബന്ധത്തിന്റെ തുടര്‍വിശകലനങ്ങള്‍ക്ക് അടിത്തറയാകുന്നത്.
ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ ആധുനിക ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസിന്റെ ‘മുന്‍ഗാമി’ മാത്രമല്ല. അതിനേക്കാള്‍ ഗൗരവമുള്ള ഒരു വാദമാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് ഒരു സാങ്കേതിക ആശയമാകുന്നതിന് മുമ്പ് വേദകാലങ്ങളില്‍ മുതല്‍ ശങ്കരാചാര്യരിലൂടെ, തുടര്‍ന്നുവന്ന ഭാരതത്തിന്റെ ചിന്താധാരയില്‍ അത് ഒരു ധാര്‍മ്മിക ആശയമായിരുന്നു, ആ ധാര്‍മ്മിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രതിനിധികളിലൊരാളാണ് ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍.
ചട്ടമ്പി സ്വാമികളുടെ വിമോചനാത്മക വിജ്ഞാനദര്‍ശനത്തില്‍ നിന്ന് ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസിലേയ്ക്ക്
സമകാലീന ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് ചട്ടക്കൂടുകളും സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളും (SDGs) തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആധുനിക നയങ്ങളുടെയും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും യാദൃച്ഛികമായ ഒരു സംഗമം മാത്രമല്ല. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, അറിവിന്റെ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശാശ്വതമായ ധാര്‍മ്മിക തത്ത്വങ്ങളുടെ ഒരു പുതിയ സ്ഥാപനപരമായ ആവിഷ്‌കാരമാണ് അത്. സമകാലീന ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അടിത്തറയിലുള്ള ധാര്‍മ്മിക സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക് പത്തൊന്‍പതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ തന്നെ ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ രൂപം നല്‍കിയ വിജ്ഞാനദര്‍ശനത്തില്‍ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു മുന്‍ഗാമിത്വം കണ്ടെത്താനാകുമെന്നത് നിസ്സംശയമാണ്.
ജാതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിജ്ഞാനത്തിനുമേല്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കുത്തകാവകാശങ്ങളെ ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തതും, ജനകീയ വിജ്ഞാനപാരമ്പര്യങ്ങള്‍ക്കും പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അറിവിന്റെ വ്യാപകമായ പ്രചാരണത്തിനും അദ്ദേഹം നല്‍കിയ പ്രതിബദ്ധതയും, ഇന്നത്തെ ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വിമോചനലക്ഷ്യങ്ങളെ വ്യക്തമായി മുന്‍കൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജന്മത്തിന്റെ പേരില്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സാമൂഹികവും മതപരവുമായ തടസ്സങ്ങള്‍ തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും പഠനാവകാശം ഉറപ്പാക്കാന്‍ ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ പരിശ്രമിച്ചതുപോലെ, സമകാലീന ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് പ്രസ്ഥാനം സാമ്പത്തികവും സ്ഥാപനപരവുമായ പുതിയ മതിലുകള്‍ – പ്രത്യേകിച്ച് പണമടച്ച് മാത്രമുള്ള നിയന്ത്രിത ഉപയോഗം (paywall) എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രവേശന നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ – നീക്കം ചെയ്ത്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനം, സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തികശേഷി, സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലം എന്നിവയെ ആശ്രയിക്കാതെ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിവ് പ്രാപ്യമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഈ ചരിത്ര-ധാര്‍മ്മിക ബന്ധമാണ് സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ കൈവരിക്കുന്നതില്‍ ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിന് കൂടുതല്‍ ആഴത്തിലുള്ള ന്യായീകരണം നല്‍കുന്നത്. അസമത്വങ്ങള്‍ കുറയ്ക്കുക (SDG 10) എന്ന ലക്ഷ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ എല്ലാവരെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളല്‍ എന്ന (universal inclusion) ആശയം, വിജ്ഞാനവിലക്കിനെതിരെ ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ നടത്തിയ പോരാട്ടത്തില്‍ വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നു. അതുപോലെ, സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ആശയങ്ങള്‍ പോലും മാതൃഭാഷയിലൂടെ സാധാരണ ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കണമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറച്ച നിലപാടിന് സമകാലീന സ്ഥാപനപരമായ പ്രതിഫലനമാണ് ഭാഷാപരമായ പ്രാപ്യത (Linguistic Accessibility) എന്ന ആശയം. ഇന്ന് ഓപ്പണ്‍ സയന്‍സിന്റെയും ഓപ്പണ്‍ നോളഡ്ജിന്റെയും നിര്‍ണായക ഘടകമായി ഇത് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളെ ശാക്തീകരിക്കുന്നതിനും, പ്രത്യേകിച്ച് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന ഭാഷാ-സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഗുണമേന്മയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം (SDG 4) യാഥാര്‍ഥ്യമാക്കുന്നതിനും ഭാഷാപരമായ പ്രാപ്യത അനിവാര്യമാണ്.
ഈ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ്, ഓപ്പണ്‍ സയന്‍സ്, ഓപ്പണ്‍ നോളഡ്ജ് എന്നിവ വെറും സാങ്കേതിക പുരോഗതികളോ ഡിജിറ്റല്‍ യുഗത്തിന്റെ പുതിയ പ്രവണതകളോ അല്ല. മറിച്ച്, ചരിത്രത്തില്‍ മുമ്പേ രൂപംകൊണ്ട ഒരു വിമോചനാത്മക വിജ്ഞാനദര്‍ശനത്തിന്റെ (emancipatory epistemology) ആധുനിക സ്ഥാപനപരമായ ആവിഷ്‌കാരങ്ങളാണ് അവ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പ്രത്യേകിച്ച് വികസ്വര രാജ്യങ്ങളില്‍ സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ വിജയകരമായ സാക്ഷാത്കാരം, ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ മുന്നോട്ടുവച്ച ധാര്‍മ്മിക പുനരഭിമുഖീകരണം (ethical reorientation) സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതായത്, അറിവിനെ വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യസ്വത്തായോ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രത്യേക അവകാശമായോ കാണാതെ, മനുഷ്യരാശിയുടെ വിജ്ഞാന പൊതുപൈതൃകമായി (shared civilizational trust) കാണുന്ന സമീപനം സ്വീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ അടിസ്ഥാനതത്ത്വം അനുസരിച്ച്, ദാരിദ്ര്യം കുറയ്ക്കാനും രോഗങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കാനും ജനാധിപത്യ ഭരണസംവിധാനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും – അതായത് സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഉദ്ദേശ്യങ്ങള്‍ സാക്ഷാത്കരിക്കാനും – സഹായിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയ വിജ്ഞാനം എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വതന്ത്രമായും സമയബന്ധിതമായും സമത്വപരമായും ലഭ്യമാകേണ്ടതാണ്. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ ധാര്‍മ്മിക പരിണാമമാണ് ഇന്ന് ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അടിത്തറ. അതിനാല്‍, ഭാവിയിലെ നയരൂപീകരണങ്ങള്‍ സാങ്കേതിക അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങള്‍, ഭരണസംവിധാനങ്ങള്‍, പ്രോത്സാഹനരീതികള്‍ എന്നിവയില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ, ഈ ധാര്‍മ്മിക അടിത്തറയെയും സമഗ്രമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങനെ മാത്രമേ സുസ്ഥിരവും സമത്വാധിഷ്ഠിതവുമായ ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് ആഗോള മനുഷ്യവികസനത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അടിസ്ഥാനമായി മാറൂ.
ഓപ്പണ്‍ ആക്‌സസ് വിവര സാങ്കേതിക യുഗത്തിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമല്ല; അത് മനുഷ്യരാശിയുടെ ദീര്‍ഘകാല ധാര്‍മ്മിക ചരിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ സ്ഥാപനപരമായ ആവിഷ്‌കാരമാണ്. ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍ ആ ധാര്‍മ്മിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഇന്ത്യയിലെ ക്രാന്തദര്‍ശിയായ ആദ്യകാല വക്താക്കളിലൊരാളാണ്.
(തുടരും)
Latest
