ഇന്നലെ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് ഗോവിന്ദരാജനെ കാണാനിടയായത്, രമേശ്വരത്ത് വെച്ച്. ആകസ്മികമായ സമാഗമം - വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം... തലേദിവസം തന്നെ രാമേശ്വരത്ത് എത്തിയതുകൊണ്ട് രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ അമ്പലത്തിലെത്തി....

''നമ്മുടെ പാറു ഇന്നലെ രാത്രി പോയീത്രെ, വല്യമ്പ്രാളെ... ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നിലാത്രെ... രാവിലെ കൃഷ്ണാമണി വിളിച്ചപ്പോള്‍ മിണ്ടാട്ടല്യ... ഗോവിന്ദന്‍ വൈദ്യര് വന്ന് നോക്കീട്ടാണ്....'' മുറ്റമടിക്കാരി വയര്‍ലസ്സ് ചിരുതയാണ്...

പുറത്ത് മഴ ശമിച്ചിരുന്നു... മുറ്റത്തെ ബോഗൈന്‍ വില്ലകളിലെ പൂക്കള്‍ കാറ്റില്‍ നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ടൈല്‍ പാകിയ മുറ്റത്തെ ജലം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. മഴ പെയ്ത സന്തോഷം കൊണ്ടാവണം തൊടിയില്‍...

''ഓ... മാം... ഭൂഖ് ലഗ്താ ഹൈ.., രോട്ടീ ദേദോ...'' മൂന്നു വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള ഛോട്ടൂ വിശന്ന് കരയാന്‍ തുടങ്ങി... ബെയ്ഞ്ചിയുടെ കണ്ണുകള്‍ അവളറിയാതെ നിറഞ്ഞു... എന്തു...

രാജുവിന് കോളേജില്‍ പോകാറാവുമ്പോഴേക്കും, എല്ലാം തയ്യാറാവേണ്ടേ... ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും, പാലക്കാട്ടേക്ക്, രാവിലെ പത്തരക്ക് ഒരു ബസ്സുണ്ട്...ഷിഫ്റ്റ് ആയതിനാല്‍ ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടരക്കേ ക്ലാസ്സുള്ളു.... ഒന്നും രണ്ടും ഡിഗ്രി ക്ലാസ്സുകാര്‍ക്ക്......