ഒരു കരയില് നിന്നക്കരക്കെത്തുവാന്
തുഴയെറിഞ്ഞെത്ര കാലം കടന്നു പോയ്…
കടവുവഞ്ചിക്കു പോലും ജരാനര
മരണ ഗന്ധങ്ങള് വന്നുപോകുന്നുവോ…
ഇവിടെയെന്നുമൊരേതുഴക്കാരനീ…
കടവിലെത്തിയാല് കാലം നിലയ്ക്കയായ്…
ജനിമൃതിച്ചുറ്റിലെത്രയോ തലമുറ
കടവിലെത്തിക്കടന്നു പോയ് മറുകര…
ഇരുകരയ്ക്കിടക്കെന്നോ തളഞ്ഞതാം…
ഗതി പിടിക്കാത്ത ജീവിതം പോലൊരാള്….
കര കടത്തുകയാണയാള് ജീവിത
ഹരിതകാന്തികള് തേടുന്ന പഥികരെ
ഒരുവള് വന്നൂ വിവാഹസംഘത്തിലെ
പുതിയ പെണ്ണായ്ച്ചമഞ്ഞ വ്രീളാവതി..
പുതിയ ജീവിതം പുത്തന് പ്രതീക്ഷകള്
പുഴ കടന്നെത്ര വട്ടമീ തോണിയില്
ഇലകൊഴിഞ്ഞും തളിര്ത്തും ഋതുക്കളില്
പ്രണയവാസന്തമൊട്ടുകള് പൂക്കളായ്
ഇതള് വിരിച്ചതാം പുലരിയില് പിന്നവള്
നിറവയര് താങ്ങിയെത്തിയിത്തോണിയില്…
ചിലര് കടന്നു പോകുന്നു രോഗാര്ത്തരായ്…
മരണതീരത്തണഞ്ഞിടാന് വെമ്പുവോര്…
ചിലര് മടങ്ങിയെത്തുന്നു നിശ്ശബ്ദരായ്
മൃതികരിമ്പടം മൂടിപ്പുതച്ചവര്….
ചിലരൊടുക്കത്തെ യാത്രയാണിപ്പുഴ-
ക്കരയിലെങ്ങോ എരിഞ്ഞു തീര്ന്നീടുവാന്
പുഴ കടക്കുകയാണൊരാള് വഞ്ചിയില്
മരണമെന്ന നിതാന്ത സുഹൃത്തുമായ്…
അറിവിനെത്തുവാനാകാത്ത ഗോമുഖ-
ഗുഹയില് ശീതം തിളച്ചതാണീപ്പുഴ…
യുഗയുഗാന്തരമായ് പരന്നൊഴുകയായ്
അറുതിയറ്റ കാലത്തിന്റെ രൂപകം.
മരണമാണതിന് മറുകരയെങ്കിലും…
ജനനമാണതിനിക്കരെ നിശ്ചയം…
ഇരുകരയ്ക്കിടക്കെപ്പൊഴും ജീവിത
സരിത സഞ്ചാരമാണനാദ്യന്തമായ്…
കരയിതക്കരയ്ക്കിക്കരക്കപ്പുറം
അപരലോകങ്ങളോരാത്ത നാവികന്
ഒരു ദിനം കെട്ടുപൊട്ടിച്ചു പുഴയുമായ്
കടലുതേടിത്തുഴഞ്ഞുപോം നിശ്ചയം…
നേതി നേതി നിന് ഇടമിതല്ലെന്ന
മൊഴി മുഴങ്ങുന്നൊരേകാന്ത സന്ധ്യയില്
പുലരി തേടി പുറപ്പെട്ടു പോകുവാന്
കടമതന് വിലങ്ങെല്ലാമഴിയ്ക്കയായ്…
കരകളേതുമില്ലാത്തതാം കടലിലേ-
യ്ക്കിവനണഞ്ഞാല് മടക്കമേയില്ലമേല്…
അറുതിയേതുമില്ലാത്ത നീലാഭയില്
ഒരു മയില്പ്പീലി കണ്ടിടാം നിശ്ചയം…






















