ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം 2020 ഭാരതത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ പുതുക്കിപ്പണിയാനുള്ള പരിവര്ത്തനാത്മക നീക്കമാണ്. ഘടനാപരമായും ഭരണപരമായും വരുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങള്ക്കപ്പുറം, ഈ നയം ഭാരതത്തിന്റെ ദീര്ഘകാല സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യവുമായി വിദ്യാഭ്യാസത്തെ വീണ്ടും ബന്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഭാരതത്തില് വിദ്യാഭ്യാസം തൊഴില് നേടാനുള്ള ഒരു മാര്ഗമെന്നതിലുപരി ആത്മജ്ഞാനം, നൈതിക ഉത്തരവാദിത്തം, സാമൂഹിക സൗഹൃദം എന്നിവയിലേക്കുള്ള യാത്രയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വിശാലമായ ഹിന്ദു ചിന്താഗതിയുടെ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തില് വികസിച്ച പ്രാചീന ജ്ഞാനപാരമ്പര്യങ്ങള് ശരീരം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ആത്മാവ് എന്നിവയുടെ ഏകീകൃത വികസനത്തെയും പ്രകൃതിയോടും സമൂഹജീവിതത്തോടും ഉള്ള ആദരവിനെയും ഉള്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. വസുധൈവ കുടുംബകം എന്ന അതിശ്രേഷ്ഠമായ തത്വത്തോടൊപ്പം ഉദാത്ത മൂല്യങ്ങളായ ധര്മ്മ, അര്ത്ഥ, കാമ, മോക്ഷങ്ങളിലൂന്നിയ വ്യക്തിയുടേയും കുടുംബത്തിന്റേയും സമൂഹത്തിന്റേയും സമഗ്രവും സമ്പൂര്ണ്ണവുമായ വികാസവും തദ്വാരാ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പരമവൈഭവത്തിലേക്കുള്ള പരിശീലനവുമായിരുന്നു പൗരാണിക ഭാരതീയ വിദ്യാഭ്യാസം.
മഹത്തായ ഭാരതീയ സംസ്കൃതിയെ തകര്ക്കാനും വൈദേശിക സംസ്കാരത്തേയും മതത്തേയും അടിച്ചേല്പ്പിക്കാനുമുള്ള കൊളോണിയല് വിദ്യാഭ്യാസ മാതൃകകള് വിഭജിതമായ ജ്ഞാനസമ്പാദനങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചതോടെ, വിദ്യാര്ത്ഥികള് സ്വദേശീയ ബൗദ്ധിക പാരമ്പര്യങ്ങളില് നിന്ന് അകന്നു. ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസനയം-2020 പാരമ്പര്യജ്ഞാനത്തെയും ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണത്തെയും ഒരുപോലെ അംഗീകരിച്ച് ഈ അസന്തുലിതാവസ്ഥ തിരുത്താനുള്ള പുതുവീക്ഷണം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഭാരതീയ വൈജ്ഞാനികസമ്പ്രദായം, മൂല്യാധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസം, മാതൃഭാഷാധിഷ്ഠിത പഠനം, സമഗ്ര വികസനം എന്നിവയെ പാഠ്യപദ്ധതികളില് ഉള്പ്പെടുത്താന് ഇത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. ഈ നയം ആഗോള പ്രസക്തിയുള്ളതും സാംസ്കാരികമായി വേരൂന്നിയതുംബൗദ്ധിക സ്വത്വബോധമുള്ളതും സാമൂഹികമായി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളതുമായ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തെ സൃഷ്ടിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു.
പ്രാചീന ഭാരതത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ അടിത്തറ
നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഭാരതത്തില് വിദ്യാഭ്യാസം ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയും വഴിയെന്ന നിലയിലാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഗുരുകുലങ്ങള്, ആശ്രമങ്ങള്, ശാലകള്, പള്ളിക്കൂടങ്ങള് എന്നിവ അധ്യാപകരോടൊപ്പം താമസിച്ച് ശിക്ഷണം, നിരീക്ഷണം, സംവാദം എന്നിവ മുഖേന വിദ്യാര്ത്ഥികള് വികാസം നേടുന്ന ഏകീകൃത പഠനാന്തരീക്ഷങ്ങള് ഒരുക്കി. വ്യാകരണം, തര്ക്കശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, വൈദ്യശാസ്ത്രം, കലകള്, തത്വചിന്ത, ഭരണശാസ്ത്രം എന്നിവയൊക്കെ ധര്മ്മത്തെ ആധാരമാക്കിയ നൈതിക ലോകദര്ശനത്തില് പെടുത്തിയാണ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്. പഠനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തിത്വ വികസനവും ബൗദ്ധിക വ്യക്തതയും സമൂഹത്തോടും പ്രകൃതിയോടും ഐക്യം ഉറപ്പാക്കുന്നതുമായിരുന്നു. അറിവ് ആത്മശുദ്ധിക്കും സമൂഹക്ഷേമത്തിനും ഉപകരണമാണെന്ന് കരുതപ്പെട്ടു. കൊളോനിയല് വിദ്യാഭ്യാസരീതികള് ഈ സ്വദേശീയ മാതൃകകളെ മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചതോടെ പാരമ്പര്യ ബൗദ്ധിക പൈതൃകവുമായുള്ള വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ബന്ധം ക്ഷയിച്ചു. പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ നയം ഈ ചരിത്രവ്യതിചലനം അംഗീകരിച്ച് സാംസ്കാരികവും ബൗദ്ധികവുമായ തുടര്ച്ച പുനഃസ്ഥാപിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു.

ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിലെ ഭാരതീയ ജ്ഞാനപരമ്പരകള്
സ്കൂള്തലത്തില് നിന്ന് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ഗവേഷണത്തിലും വരെ ഭാരതീയ ജ്ഞാനപരമ്പരകളുടെ ഉള്ക്കൊള്ളലിനെ എന്ഇപി-2020 പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗത ശാസ്ത്രങ്ങള്, തത്വചിന്ത, ഭാഷാശാസ്ത്രം, പരിസ്ഥിതി ജ്ഞാനം, വാസ്തുവിദ്യ, കലകള്, യോഗയും ധ്യാനവും പോലുള്ള ആരോഗ്യപരിപാലന രീതികള് എന്നിവ ഇതില് ഉള്പ്പെടുന്നു. ഈ പാരമ്പര്യങ്ങളെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളായി കാണാതെ സജീവ ബൗദ്ധികസ്രോതസ്സുകളായി കാണാന് നൂതന വിദ്യാഭ്യാസ നയം ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സര്വകലാശാലകളില് ഐ കെഎസ് കേന്ദ്രങ്ങള് സ്ഥാപിക്കുകയും ശാസ്ത്രീയ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ വിവര്ത്തനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും പ്രാചീന അറിവും ആധുനിക ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക വിദ്യയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അന്തര്വിഷയ ഗവേഷണങ്ങളെ വളര്ത്തുകയും ചെയ്യണമെന്ന് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു.
ഭാഷ, സംസ്കൃതം, സാംസ്കാരിക തുടര്ച്ച
ഭാഷ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വാഹകമാണ്. പ്രാരംഭ വിദ്യാഭ്യാസ ഘട്ടങ്ങളില് മാതൃഭാഷയെയോ പ്രാദേശിക ഭാഷയെയോ അദ്ധ്യയന മാധ്യമമാക്കണമെന്ന് എന്ഇപി-2020 ശക്തമായി ശുപാര്ശ ചെയ്യുന്നു. പരിചിതമായ ഭാഷയില് പഠിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ ആശയഗ്രഹണം, മാനസിക സുരക്ഷ, ബൗദ്ധിക വളര്ച്ച എന്നിവ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. കൂടാതെ, സംസ്കൃതം ഉള്പ്പെടെയുള്ള ക്ലാസിക്കല് ഭാഷകളുടെ പഠനവും നയം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. തത്വചിന്ത, ഗണിതം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, വൈദ്യശാസ്ത്രം, കല, സാഹിത്യം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ വിസ്തൃതമായ ജ്ഞാനസമ്പത്ത് സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങളില് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ബഹുഭാഷാപരമായ വിദ്യാഭ്യാസം മാതൃഭാഷ, ക്ലാസിക്കല് ഭാഷകള്, ഇംഗ്ലീഷ് പോലുള്ള ആഗോള ഭാഷകള് ബൗദ്ധിക ചലനക്ഷമതയും സാംസ്കാരിക ബോധവുമുയര്ത്തുന്നു.
സമഗ്ര വിദ്യാഭ്യാസവും മനുഷ്യ വികസനവും
എന്ഇപി-2020 ഉന്നയിക്കുന്ന അന്തര്വിഷയപരവും മൂല്യാധിഷ്ഠിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസം ശരീരം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ആത്മാവ് എന്നിവയുടെ സമതുലിത വികസനത്തെ ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന പ്രാചീന ഭാരതീയ വിദ്യാഭ്യാസാദര്ശങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. അറിവ് പകര്ന്നുനല്കുന്നതിനേക്കാള് വ്യക്തിയെ വളര്ത്തുന്നതായിരുന്നു ഭാരതീയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. കല, ശാസ്ത്രം, തൊഴില്കൗശലങ്ങള്, ശാരീരിക വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയുടെ ഏകീകരണം വിദ്യാര്ത്ഥികളുടെ ബഹുമുഖ വളര്ച്ച ഉറപ്പാക്കുന്നു. നൈതിക ചിന്ത, സഹാനുഭൂതി, പ്രകൃതിയോടുള്ള ആദരം, സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയാണ് ഈ ദര്ശനത്തിന്റെ നൈതിക അടിത്തറ.
ഗണിതം, വൈദ്യശാസ്ത്രം, ലോഹശാസ്ത്രം, കല, സാഹിത്യം, തത്വചിന്ത എന്നിവയിലുള്ള ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്ര സംഭാവനകളില് അഭിമാനം വളര്ത്തണമെന്ന് എന്ഇപി-2020 ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇത് സാംസ്കാരിക മേല്ക്കോയ്മയല്ല, മറിച്ച് ചരിത്രപരമായ അസന്തുലിതാവസ്ഥ തിരുത്താനുള്ള ശ്രമമാണ്. ഭാരതത്തിന്റെ സംഭാവനകളെ ആഗോള വികസനങ്ങളോടൊപ്പം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് അവരുടെ പൈതൃകം മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ സംയുക്തചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയും.

പ്രധാന ശുപാര്ശകള്
ഉയര്ന്ന സാക്ഷരത, ശക്തമായ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനം, സാമൂഹികനീതിയോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത എന്നിവ കേരളത്തെ എന്ഇപി-2020 അര്ത്ഥവത്തായി നടപ്പാക്കാന് അനുയോജ്യമായ സംസ്ഥാനമാക്കുന്നു.
കേരളത്തില് എന്ഇപി- 2020 നടപ്പാക്കുമ്പോള് ഭാരതീയ ജ്ഞാനപരമ്പരകളെ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സമൃദ്ധമായ പ്രാദേശിക പൈതൃകവുമായി അര്ത്ഥവത്തായി ബന്ധിപ്പിക്കണം. കേരള മ്യൂറല് ചിത്രകല ദൃശ്യകലാ പഠനത്തില് ഉള്പ്പെടുത്താം. ആയുര്വേദ ആശയങ്ങള് ആരോഗ്യ-ശാസ്ത്ര ചര്ച്ചകളില് ഉള്പ്പെടുത്താം. കഥകളി, മോഹിനിയാട്ടം പോലുള്ള ശാസ്ത്രീയ കലാരൂപങ്ങള് സാംസ്കാരിക പഠനത്തില് ഉള്പ്പെടുത്താം. ക്ഷേത്ര വാസ്തുവിദ്യ, ഗണിതം, രൂപകല്പന, ചരിത്രം എന്നിവയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാം. സ്വദേശീയ പരിസ്ഥിതി ജ്ഞാനം പരിസ്ഥിതി പഠനത്തെ സമ്പന്നമാക്കും. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഏകീകരണം പഠനത്തെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും സാംസ്കാരിക ഓര്മ്മ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.
കേരളത്തില് എന്ഇപി നടപ്പാക്കുന്നതിന് ചിന്താപരമായ ഭാഷാ നയം നിര്ണായകമാണ്. പ്രാഥമികവും മധ്യനിലവാരവുമായ വിദ്യാഭ്യാസത്തില് മലയാളം അടിസ്ഥാന പഠനഭാഷയായി നിലനില്ക്കണം. ഇത് ആശയഗ്രഹണവും സാംസ്കാരിക അടിത്തറയും ഉറപ്പാക്കും. സംസ്കൃതവും മറ്റ് ക്ലാസിക്കല് ഭാഷകളും ഐച്ഛിക സമ്പുഷ്ടി മാര്ഗങ്ങളായി നല്കാം. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ആഗോള ഇടപെടലുകള്ക്കുമായി ഇംഗ്ലീഷും മറ്റു ആധുനിക ഭാഷകളും ഫലപ്രദമായി പഠിപ്പിക്കണം. ലക്ഷ്യം ഭാഷാ മേല്ക്കോയ്മയല്ല, സമതുലിതമായ ബഹുഭാഷാ കഴിവാണ്.
എന്ഇപി-2020 നയത്തെ ക്ലാസ് മുറി പ്രവര്ത്തനങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നതില് അധ്യാപകരാണ് പ്രധാന ശക്തി. അനുഭവാധിഷ്ഠിത അധ്യാപനരീതികള്, അന്തര്വിഷയ അധ്യാപനം, കഴിവ് അധിഷ്ഠിത മൂല്യനിര്ണയം എന്നിവയില് അധ്യാപകരെ പരിശീലിപ്പിക്കണം. ഭാരതീയ ജ്ഞാനപരമ്പരകളെയും പ്രാദേശിക സാംസ്കാരിക വിഭവങ്ങളെയും പാഠങ്ങളില് ഉള്പ്പെടുത്താന് സഹായിക്കുന്ന പരിശീലനവും നല്കണം. വര്ക്ക്ഷോപ്പുകള്, സഹപാഠി പഠന വേദികള്, ഡിജിറ്റല് പരിശീലന പ്ലാറ്റ്ഫോമുകള് എന്നിവ തുടര്ച്ചയായ വളര്ച്ചയ്ക്ക് സഹായകരമാകും.
കേരളത്തിലെ സര്വകലാശാലകളും കോളേജുകളും ശാസ്ത്രം, മനുഷ്യശാസ്ത്രം, കലകള്, ഭാരതീയ ജ്ഞാനപരമ്പരകള് എന്നിവയെ ഒരുമിപ്പിക്കുന്ന അന്തര്വിഷയ പഠന കേന്ദ്രങ്ങള് സ്ഥാപിക്കണം. ആയുര്വേദം, പ്രകടനകലാ സിദ്ധാന്തം, സമുദ്രവ്യാപാര ചരിത്രം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, പരിസ്ഥിതി അറിവ് എന്നിവയില് ഗവേഷണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം. പ്രാചീന അറിവും ആധുനിക ശാസ്ത്രസാങ്കേതിക വിദ്യയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് നവോത്ഥാനപരമായ പരിഹാരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാന് സഹായിക്കും.
സ്കൂളുകളും കോളേജുകളും പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുമായും സാംസ്കാരിക സ്ഥാപനങ്ങളുമായും സഹകരണം സ്ഥാപിക്കണം. കലാകാരന്മാര്, ശില്പികള്, പാരമ്പര്യ പണ്ഡിതര്, ചരിത്രകാരന്മാര് തുടങ്ങിയവരുമായി വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് അനുഭവാധിഷ്ഠിത പഠന അവസരങ്ങള് ഒരുക്കണം. പൈതൃകകേന്ദ്ര സന്ദര്ശനങ്ങള്, ചിത്രകല വര്ക്ക്ഷോപ്പുകള്, ആയുര്വേദ വിദഗ്ധരുമായുള്ള ഇടപെടലുകള് എന്നിവ പഠനത്തെ സജീവമാക്കും.
കേരളത്തില് എന്.ഇ.പി-2020 സമത്വത്തോടെ നടപ്പാക്കാന് ഡിജിറ്റല് സൗകര്യങ്ങള് ഗ്രാമീണ, തീരദേശ, ആദിവാസി പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കണം. ബ്രോഡ്ബാന്ഡ് ലഭ്യത, ചെലവുകുറഞ്ഞ ഉപകരണങ്ങള്, സമുദായ ഡിജിറ്റല് പഠന കേന്ദ്രങ്ങള് എന്നിവ നിര്ണായകമാണ്. മലയാളത്തിലുള്ള തുറന്ന വിദ്യാഭ്യാസ വിഭവങ്ങള് (ഛഋഞ) വികസിപ്പിക്കണം. സാങ്കേതികവിദ്യയെ സജീവവും സഹകരണപരവുമായ പഠനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാന് അധ്യാപകരെ പരിശീലിപ്പിക്കണം.
മൊഴിമാറ്റ അധിഷ്ഠിത പഠനത്തില് നിന്ന് മാറി കഴിവ് അധിഷ്ഠിത മൂല്യനിര്ണയത്തിലേക്ക് കേരളം മാറണം. പ്രോജക്ട് പ്രവര്ത്തനങ്ങള്, വിദ്യാര്ത്ഥി പോര്ട്ട്ഫോളിയോ, സംഘപ്രവര്ത്തനം, സ്വയംപരിശീലന രേഖകള് എന്നിവ പഠനത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങള് രേഖപ്പെടുത്താന് സഹായിക്കും. രൂപീകരണ മൂല്യനിര്ണയം പഠന പുരോഗതിക്ക് മാര്ഗ്ഗനിര്ദ്ദേശമാകണം. മാര്ക്കില് നിന്ന് പ്രാവീണ്യത്തിലേക്കുള്ള ഈ മാറ്റം പഠനത്തെ വളര്ച്ചയുടെയും ആത്മബോധത്തിന്റെയും പ്രക്രിയയാക്കി മാറ്റും.
എന്.ഇ.പി-2020 ഇന്ത്യന് വിദ്യാഭ്യാസത്തില് ഒരു നാഗരിക വഴിത്തിരിവാണ്. ആധുനിക ആവശ്യങ്ങളുമായി ഇന്ത്യയുടെ ബൗദ്ധിക പാരമ്പര്യങ്ങളെ വീണ്ടും ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോള്, ഈ നയം വേരൂന്നിയതും ദീര്ഘവീക്ഷണമുള്ളതുമായ വിദ്യാഭ്യാസ മാതൃകയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലല്ല പുരോഗതി, മറിച്ച് അതിനെ വിമര്ശനാത്മകവും സൃഷ്ടിപരവുമായ രീതിയില് പുതുക്കിപ്പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിലാണെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ശക്തമായ വിദ്യാഭ്യാസ അടിത്തറയും സാംസ്കാരിക സമ്പത്തും സാമൂഹിക സമത്വ പ്രതിബദ്ധതയും ഉള്ള കേരളത്തിന് ഈ നയം പുതിയ സാധ്യതകള് തുറക്കുന്നു. ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതും സാഹചര്യബോധമുള്ളതുമായ നടപ്പാക്കല് കേരളത്തില് ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ നവോത്ഥാനത്തിന് വഴിയൊരുക്കും. പ്രാദേശിക ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്ക്കും ആഗോള അവസരങ്ങള്ക്കും ഒരുപോലെ തയ്യാറായ അറിവുള്ള, നൈതികബോധമുള്ള, സാമൂഹികമായി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പൗരന്മാരെ വളര്ത്തുന്ന ഒരു നവോത്ഥാനമായി അത് മാറും.





















